ตอนที่
7 (ต่อจากตอนที่แล้ว)
แฟนเพลงรุมล้อมรอบช่อง5
ไม่ยอมกลับ รอเจอสาว สาว สาว หน้าห้องส่งเต็มไปหมด สาว สาว สาว ไม่กล้า
เดินออกไปต้องให้รถถอยเข้าไปในห้องส่งแล้วปิดประตู พอทุกคนขึ้นรถเรียบร้อย เปิดประตูห้องส่ง
ขับรถพุ่งปราด
ออกไปเลย ถึงยังงั้น แฟนๆ ก็ยังวิ่งตามรถไปอย่างชุลมุน
เหตุการณ์มันยิ่งใหญ่จนบรรยายไม่ถูก ภาพผู้คนเป็นหมื่นๆ ที่คลั่งไคล้ ยังจำติดตาจนถึงทุกวันนี้
เสียดายที่
ไม่มีวิดีโอให้บันทึกภาพเหล่านั้นไว้
ช่วงก่อนเริ่มการแสดง ผมขึ้นไปในห้องควบคุมเสียง เพื่อไปช่วยคุณป้อม เจ้าหน้าที่ฝ่ายเสียง
คุณป้อมหันมา
ถามว่า
ไม่ได้เอาเทปมาอัดเสียงไว้เหรอ? ผมบอกว่า ไม่รู้จะอัดไปทำไม?
คุณป้อมก็เลยก้มลงไปดึงลังกระดาษเบียร-์
สิงห์เก่าๆ ใบหนึ่ง ออกมาจากใต้โต๊ะ ในนั้นมีม้วนเทปรีลเก่าๆ
กองอยู่หลายม้วน ฝุ่นจับเขรอะไปหมด คุณป้อมหยิบ
ขึ้นมาม้วนหนึ่ง
ใช้มือปัดฝุ่นปากก็เป่าพรวดๆ เสร็จแล้วก็เอาเทปม้วนนั้นใส่ในเครื่อง พอคอนเสิร์ตจบลง
คุณป้อม
รอเทปกลับ แล้วยื่นให้
เอาไปฟังเล่น เทปมันเก่ามาก เส้นเทปบางๆ บิดเป็นเกลียวๆ มันไม่น่าจะเอาไปเปิดได้
แต่ก็
รับไว้ ไม่ให้เสียน้ำใจกัน
กลับออกจากช่อง5 โยนเทปม้วนที่ว่าใส่ท้ายรถ ที่มีอะไรต่ออะไรรกรุงรังไปหมด โดยไม่ได้สนใจนึกถึงอีกเลย
เทปอยู่ท้ายรถ
ตากแดดตากฝนอยู่ราวๆ 3 เดือน จนกระทั่งวันหนึ่ง ผมไปอัดเทปรายการวิทยุเพื่อส่งไปเปิดที่เชียงใหม่
แต่ลืมเอาม้วนเทปไปอัดเสียง
จึงไปค้นดูที่ท้ายรถ เจอเทปเก่าๆ ม้วนหนึ่ง กองรวมกับพวกกล่อง,
รองเท้า,แฟ้ม, แผ่น-
เสียงเก่าๆ
หยิบเทปมายื่นให้พนักงานที่อัดเสียง บอกเขาว่าใช้ม้วนนี้แหละ เขารับเทปมาดูแล้วบ่นว่า
โอ้โฮ . . จะไหว
เหรอเก่าขนาดนี้
เส้นเทปคงเสียแล้วมั้ง
เอาเหอะน่าลองดู เพราะไม่มีเทปอื่นแล้วพนักงานคนนั้น เอาเทปวางบนเครื่องลบ
เพื่อจะล้างเสียงต่างๆ
ที่มีอยู่ก่อนจะใช้อัดเสียงใหม่ ขณะที่เขายื่นมือไปจะกดสวิตช์ ไม่รู้นึกอะไรแว่บขึ้นมาเอ๊ะ!
เดี๋ยวๆ ๆ
ขอฟังสักนิดซิ
ว่าในเทปอัดอะไรไว้
โปรดติดตามตอนต่อไป
อ่านตอนที่แล้ว อ่านตอนต่อไป
|
